Władysław Waligóra
Biografia
Władysław Waligóra urodził się 1 kwietnia 1895 roku w Starym Sączu, w rodzinie Władysława i Marii z Kondelewiczów. Ukończył pięć klas szkoły ludowej oraz szkołę przemysłową w rodzinnym mieście, a także uczył się zawodu kotlarza. W 1912 roku wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej i Związku Strzeleckiego, co zapoczątkowało jego działalność niepodległościową.
W sierpniu 1914 roku, wraz z oddziałem strzeleckim, wyruszył z Sowlin do Krakowa, gdzie został przydzielony do IV baonu. 18 grudnia tego samego roku wstąpił do 5 pułku piechoty Legionów. Brał udział w bitwie pod Kostiuchnówką, gdzie za męstwo otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari. Służył jako dowódca plutonu w stopniu sierżanta do rozwiązania I Brygady Legionów. W walkach pod Łowczówkiem, Włostwem i Polską Górą został ranny.
We wrześniu 1917 roku został wcielony do c. i k. Armii i wysłany na front włoski, gdzie walczył w 18 oddziale karabinów maszynowych 49 Dywizji Piechoty. W październiku 1918 roku wrócił do domu na urlop, a w listopadzie wstąpił jako ochotnik do oddziałów udających się na odsiecz Lwowa. W bitwie o Lwów walczył w 5. kompanii 2 pułku piechoty Legionów, a 10 lipca 1919 roku został zwolniony do rezerwy.
Po wojnie, 19 lipca 1919 roku, rozpoczął pracę w kotlarni Warsztatów Głównych PKP w Nowym Sączu, gdzie w 1925 roku awansował na majstra kotlarskiego. Łączył pracę z działalnością społeczną jako członek Rady Miejskiej w Starym Sączu oraz członek Związku Legionistów Polskich. Podczas okupacji niemieckiej został aresztowany wraz z żoną, a po uwolnieniu pracował w swoim zawodzie. Zmarł 28 stycznia 1974 roku w Starym Sączu, gdzie został pochowany.