Stanisław Kamiński

Podpułkownik Armii Krajowej
26.05.1896 23.05.1969 Stary Sącz

Biografia

Stanisław Kamiński urodził się 26 maja 1896 roku w Starym Sączu. Po I wojnie światowej służył w 1 pułku Strzelców Podhalańskich w Nowym Sączu, a następnie brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Później pełnił służbę w 75 pułku piechoty w Chorzowie.

W 1939 roku, w stopniu majora, dowodził III batalionem 64 pułku piechoty w Grudziądzu. Podczas kampanii wrześniowej został ciężko ranny w bitwie nad Bzurą. Dostał się do niewoli niemieckiej, ale uciekł ze szpitala jenieckiego w październiku 1939 roku.

Po powrocie do Nowego Sącza zaangażował się w działalność konspiracyjną w Służbie Zwycięstwu Polski. W Warszawie objął dowództwo pułku 'Baszta' - pułku dyspozycyjnego Komendy Głównej AK. Podczas powstania warszawskiego dowodził tym pułkiem na Mokotowie, a od 4 do 18 sierpnia pełnił obowiązki dowódcy Obwodu Mokotów.

Po kapitulacji powstania trafił do niewoli niemieckiej, z której wrócił do kraju w 1945 roku. Zmarł 23 maja 1969 roku w Krakowie i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Dowodzenie pułkiem 'Baszta' w powstaniu warszawskim
Srebrny Krzyż Orderu Virtuti Militari (nr 12538) w 1944 roku
Krzyż Walecznych w 1920 roku
Srebrny Krzyż Zasługi w 1934 roku

Ciekawostki

Do 1934 roku figurował w ewidencji jako 'Stanisław III Kamiński' dla odróżnienia od innych oficerów.
Uciekł ze szpitala jenieckiego w październiku 1939 roku.
Służył w 75 pułku piechoty w Chorzowie po wojnie polsko-bolszewickiej.

Udostępnij