Stanisław Cycoń
Biografia
Stanisław Wojciech Cycoń urodził się 27 marca 1899 roku w Starym Sączu, w rodzinie Jana i Elżbiety z Przybyłowiczów. Ukończył Męskie Seminarium Nauczycielskie w Starym Sączu i należał do Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Nowym Sączu. Jego życie już od młodości związane było z walką o niepodległość Polski.
Powołany do C.K. 20 pułku piechoty, służył w 1 kompanii kadrowej Legionów Polskich, a od października 1917 do lutego 1918 w Polskim Korpusie Posiłkowym. Po próbie przejścia frontu pod Rarańczą został internowany w Bolechowie i Huszt. Po powrocie do Sącza działał w POW, walczył z Ukraińcami w obronie Przemyśla i Lwowa, a w czasie wojny 1920 roku brał udział w walkach w szeregach 5 pułku piechoty Legionów, gdzie został ranny.
W okresie międzywojennym pozostał w wojsku. Służył w 5 pp Leg., a od 1923 roku w 21 pułku piechoty. W latach 1927-1930 uzupełnił wykształcenie średnie i ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty w Bydgoszczy, otrzymując awans na podporucznika. Następnie służył w Szkole Podoficerskiej i Szkole Oficerskiej w Łobzowie, a w 1933 roku przeniesiono go do 75 pułku piechoty, gdzie w marcu 1939 roku pełnił funkcję oficera administracyjno-materiałowego.
Podczas kampanii wrześniowej 1939 roku przebywał w Ośrodku Zapasowym 23 Dywizji Piechoty. Po agresji ZSRR na Polskę został wzięty do niewoli w Kołomyi i osadzony w obozie jenieckim w Kozielsku. Między 19 a 21 kwietnia 1940 roku przekazano go do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD - lista wywózkowa LW 036/4 poz. 54. Został zamordowany wiosną 1940 roku w lesie katyńskim i pogrzebany w bezimiennej mogile zbiorowej, gdzie dziś znajduje się Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. Jego szczątków nie zidentyfikowano podczas ekshumacji, a nazwisko odnaleziono w kalendarzyku przy szczątkach innego oficera.
Pośmiertnie, 5 października 2007 roku, minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go na stopień majora. Jest upamiętniony na tablicach pamiątkowych w Starym Sączu oraz w innych miejscach.