Kazimiera Mamak
Biografia
Kazimiera Mamak, urodzona 9 marca 1930 roku w Starym Sączu, z domu Podkomorzy, była wybitnym polskim paleobotanikiem. Jej edukacja rozpoczęła się od tajnych kompletów w krakowskim gimnazjum im. Władysława Orkana, a następnie studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, które ukończyła w 1954 roku pracą magisterską o analizie pylenia torfowisk.
Od tego czasu związała się z Polską Akademią Nauk, pracując w Instytucie Botaniki w Krakowie. Jej badania koncentrowały się na historii roślinności i stratygrafii pyłkowej, czego dowodem są jej liczne publikacje naukowe. W 1963 roku uzyskała stopień doktora, a w 1989 roku habilitację na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Jej kariera naukowa przyniosła jej wiele międzynarodowych wyróżnień, w tym stypendium w Norwegii oraz udział w prestiżowych projektach badawczych. Jest autorką około 59 prac naukowych, w tym fundamentalnych monografii dotyczących interglacjału eemskiego i stratygrafii plejstocenu w Polsce.
Przez całe życie dzieliła się wiedzą z młodszymi naukowcami, prowadząc liczne wykłady i współpracując z ośrodkami w Europie. Zmarła 31 lipca 2014 roku w Krakowie, pozostawiając po sobie cenny dorobek naukowy.