Józef Bolesław Wojnarowski

Polski naukowiec, profesor nauk technicznych
03.04.1933 22.09.2023 Stary Sącz

Biografia

Józef Bolesław Wojnarowski urodził się 3 kwietnia 1933 roku w Starym Sączu. Był synem Ludwika, podoficera pożarnictwa i rejonowego komendanta OSP, oraz Marii z Nowaków. Jego edukacja rozpoczęła się w rodzinnym mieście, gdzie w 1949 roku zdał małą maturę w Gimnazjum. Następnie kontynuował naukę w Śląskich Technicznych Zakładach Naukowych w Katowicach, uzyskując w 1952 roku tytuł technika mechanika. W 1958 roku ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach, otrzymując tytuł magistra inżyniera mechanika.

Kariera naukowa Wojnarowskiego rozwijała się dynamicznie. W 1964 roku obronił doktorat, a w 1977 roku uzyskał habilitację na Politechnice Śląskiej. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1980 roku, a profesora zwyczajnego w 1988 roku. Był związany z Politechniką Śląską, gdzie pełnił wiele funkcji, m.in. kierownika Katedry Mechaniki, Robotów i Maszyn Roboczych Ciężkich oraz dyrektora Instytutu Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn. Współpracował również z Filią Politechniki Łódzkiej w Bielsku-Białej oraz z Akademią Nauk Stosowanych w Nowym Sączu, gdzie był profesorem zwyczajnym.

Jego badania naukowe koncentrowały się na mechanice, dynamice układów mechanicznych, budowie i eksploatacji maszyn, a zwłaszcza na zastosowaniu teorii grafów w analizie drgań układów mechanicznych. Był współtwórcą polskiej szkoły naukowej w tej dziedzinie, a jego książka z 1981 roku „Zastosowanie grafów w analizie drgań układów mechanicznych” była pierwszą taką publikacją w Polsce. Wyniki jego prac zostały opublikowane w ponad 525 artykułach i rozprawach, a także zaowocowały pięcioma patentami.

Józef Wojnarowski wypromował 19 doktorów nauk technicznych, z których dziesięciu uzyskało habilitację, a sześciu tytuł profesora. Był również aktywnym recenzentem, opracowując liczne opinie dla Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów Naukowych. Za swoją działalność otrzymał wiele odznaczeń, w tym Krzyż Kawalerski i Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, a także tytuły honorowe, takie jak doktoraty honoris causa Donieckiego Narodowego Uniwersytetu Technicznego i Politechniki Łódzkiej.

Zmarł 22 września 2023 roku w Starym Sączu, pozostawiając po sobie ogromny dorobek naukowy i dydaktyczny.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Współtwórca polskiej szkoły naukowej w zastosowaniach teorii grafów w mechanice
Autor pierwszej w Polsce książki o zastosowaniu grafów w analizie drgań układów mechanicznych (1981)
Wypromowanie 19 doktorów nauk technicznych, w tym wielu późniejszych profesorów
Dwukrotny doktor honoris causa: Donieckiego Narodowego Uniwersytetu Technicznego (1995) i Politechniki Łódzkiej (2007)
Członek honorowy Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej oraz Ochotniczej Straży Pożarnej w Starym Sączu

Ciekawostki

Otrzymał honorowe członkostwo Ochotniczej Straży Pożarnej w Starym Sączu za dokumentowanie historii tej formacji.
Jego kontakty naukowe z Ukrainą zostały pozytywnie odnotowane przez Jerzego Giedroycia w 'Kulturze paryskiej'.
W 2010 roku współinicjował odsłonięcie tablicy pamiątkowej w Zakopanem z okazji 40-lecia IFToMM.

Udostępnij