Franciszek Kwiatkowski

Jezuita, filozof
13.09.1888 24.04.1949 Stary Sącz

Biografia

Franciszek Kwiatkowski urodził się 13 września 1888 roku w Starym Sączu. W młodości, bo już w 1903 roku, wstąpił do zakonu jezuitów, rozpoczynając swoją długoletnią drogę formacyjną i intelektualną. Studiował filozofię w Kolegium Filozoficznym Jezuitów w Nowym Sączu (1908-1910), a następnie teologię w Ore Place koło Hastings w Anglii, gdzie w 1916 roku przyjął święcenia kapłańskie.

Po zakończeniu studiów, w 1920 roku uzyskał doktorat z filozofii i teologii na podstawie egzaminu zdanego w 1917 roku. Swoją karierę akademicką rozpoczął jako wykładowca filozofii w Seminarium Duchownym w Poznaniu (1919-1925), a od 1925 roku związał się z Kolegium Filozoficznym Jezuitów w Nowym Sączu, które później przeniesiono do Krakowa. Wykładał tam aż do swojej śmierci, z przerwą wojenną, gdy uczelnia została ewakuowana do Nowego Sącza.

Był płodnym autorem i tłumaczem. Jego najważniejszym dziełem jest trzytomowa 'Filozofia wieczysta w zarysie' (1947), będąca syntezą filozofii neotomistycznej. Przełożył także podręcznik historii filozofii A. Stöckla, wzbogacając go o 'Historię filozofii w Polsce'. Publikował liczne artykuły, broszury i recenzje, a jego dorobek obejmuje około 400 pozycji. Zmarł 24 kwietnia 1949 roku w Zakopanem.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Uzyskanie doktoratu z filozofii i teologii w 1920 roku
Opublikowanie trzytomowego dzieła 'Filozofia wieczysta w zarysie' (1947)
Przełożenie i rozszerzenie podręcznika historii filozofii A. Stöckla
Napędzanie rozwoju neotomizmu w Polsce poprzez wykłady i publikacje

Ciekawostki

Studiował teologię w Anglii, gdzie w 1916 roku przyjął święcenia kapłańskie
Jego bibliografia liczy około 400 pozycji, co świadczy o niezwykłej pracowitości
Był uczestnikiem II Polskiego Zjazdu Filozoficznego, o którym pisał relacje

Udostępnij