Franciszek Jarzębiński

Major piechoty Wojska Polskiego, kapelmistrz, działacz niepodległościowy
09.08.1895 22.10.1988 Stary Sącz

Biografia

Franciszek Jarzębiński urodził się 9 sierpnia 1895 roku w Starym Sączu w rodzinie mieszczańskiej Wincentego i Marii z Witowskich. Od najmłodszych lat interesował się muzyką, ucząc się gry na skrzypcach u prof. Szybiaka, a od 1909 roku kształcił się w zakresie harmonii. Później, podczas służby we Lwowie, kontynuował naukę u dr. Chybińskiego i prof. Stanisława Szawłowskiego.

W czasie I wojny światowej służył w armii austriackiej, zostając podporucznikiem rezerwy piechoty. W październiku 1918 roku wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej i uczestniczył w obronie Lwowa, dowodząc prawym pododcinkiem sektora Bema. Jego podkomendni byli nazywani „bemakami”.

Po odzyskaniu niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego, gdzie pełnił służbę w różnych jednostkach, m.in. jako kapelmistrz 38 pułku piechoty. Awansował na stopień majora i pełnił funkcje komendanta w Powiatowych Komendach Uzupełnień we Lwowie i Stanisławowie. Był również członkiem Towarzystwa Badania Historii Obrony Lwowa.

W czasie II wojny światowej internowany w Rumunii, a następnie przebywał w oflagach w Niemczech. Po wojnie zmarł 22 października 1988 roku w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Bródnowskim.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari (nr 5758) za zasługi w obronie Lwowa
Otrzymał Krzyż Niepodległości za pracę w dziele odzyskania niepodległości
Trzykrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych
Założył kapelę ludową w rumuńskim internowaniu w Târgoviște
Był współpracownikiem czasopisma „Muzyka i Śpiew” w 1920 roku

Ciekawostki

Uczył się gry na skrzypcach w Starym Sączu, a później kształcił się w zakresie harmonii muzyki.
W 1918 roku otrzymał urlop na studia leśne, ale zamiast nich wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej we Lwowie.
Po II wojnie światowej mieszkał w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Bródnowskim.

Udostępnij